Co oznacza nadmierne napięcie mięśni twarzy i żuchwy?

Uczucie „twardej szczęki”, zmęczenia podczas żucia, bólu przy dotyku żwaczy albo napięcia w skroniach nie jest osobną diagnozą. To objaw, który może pojawiać się m.in. przy bruksizmie, zaburzeniach skroniowo-żuchwowych, po długotrwałym przeciążeniu mięśni lub w okresie zwiększonego stresu.

Fizjoterapia koncentruje się na funkcji: sposobie otwierania ust, pracy mięśni żucia, tolerancji obciążenia oraz ewentualnym współudziale szyi. Nie zakłada z góry, że każde napięcie trzeba „rozluźnić” tą samą techniką.

Kiedy warto umówić konsultację?

• ból lub zmęczenie żwaczy nawraca i przeszkadza w jedzeniu lub mówieniu
• po przebudzeniu występuje uczucie mocnego napięcia szczęki
• napięciu towarzyszy ból skroni, twarzy lub ograniczenie ruchu żuchwy
• objawy utrzymują się mimo prostych zmian nawyków i odpoczynku

Jak wygląda ocena fizjoterapeutyczna?

Podczas wizyty omawiane są okoliczności występowania napięcia, leczenie stomatologiczne, parafunkcje i codzienne nawyki. Następnie oceniany jest ruch żuchwy oraz reakcja wybranych mięśni i tkanek.

• zakres i tor otwierania ust
• bolesność oraz napięcie mięśni żucia
• związek objawów z żuciem, zaciskaniem lub długim utrzymywaniem jednej pozycji
• okolica szyi, jeżeli jej objawy współwystępują z problemem twarzowo-żuchwowym

Co może obejmować postępowanie?

Postępowanie może obejmować edukację dotyczącą obciążenia narządu żucia, proste ćwiczenia, terapię manualną oraz pracę własną między wizytami. Techniki dobierane są do wyniku badania, a nie do samej nazwy objawu.

Jeżeli podejrzewane jest nocne zgrzytanie, problem stomatologiczny lub potrzeba oceny szyny, fizjoterapia nie zastępuje dentysty. Może natomiast uzupełniać postępowanie, gdy dominują dolegliwości mięśniowo-stawowe.

Czego nie należy oczekiwać po jednej wizycie?

Napięcie mięśni może mieć wiele przyczyn i często zmienia się w zależności od snu, stresu, obciążenia oraz nawyków. Celem pierwszej wizyty jest przede wszystkim zrozumienie problemu i dobranie rozsądnego planu, a nie obietnica trwałego efektu po jednej technice.

Źródło: NIDCR – Temporomandibular Disorders