Terapia manualna przy dolegliwościach narządu żucia

Techniki manualne mogą być pomocne w wybranych postaciach TMD, ale nie powinny być wykonywane rutynowo według jednego schematu. Ich sens zależy od wyniku badania.

Terapia manualna może być elementem postępowania przy TMD, ale nie jest wykonywana według jednego schematu i zwykle łączy się ją z ćwiczeniami oraz edukacją.

Jakie struktury mogą być objęte terapią?

W zależności od problemu praca może dotyczyć mięśni żucia, tkanek twarzy, stawu skroniowo-żuchwowego oraz szyi. U części pacjentów ważniejsze od samej pracy ręcznej są ćwiczenia i edukacja.

Dlaczego ćwiczenia są ważne?

Efekt manualny może być przejściowy. Kontrolowany ruch i zalecenia do pracy własnej pomagają przenieść poprawę z gabinetu do codziennych czynności.

Jak przygotować się do konsultacji?

Zapisz, od kiedy występują objawy, co je nasila i czy problem zmieniał się po leczeniu stomatologicznym, urazie lub zabiegu. Jeśli masz dokumentację dotyczącą szyny, aparatu, operacji albo urazu, warto ją zabrać. Nie ma potrzeby wykonywania nowych badań obrazowych wyłącznie na potrzeby fizjoterapii, jeśli nie zalecił ich lekarz lub dentysta.

Kiedy najpierw wybrać lekarza lub dentystę?

Świeży uraz z podejrzeniem złamania lub zwichnięcia, narastający obrzęk, gorączka, silny ból zęba, nagła zmiana zgryzu, utrata słuchu albo nowe objawy neurologiczne wymagają odpowiedniej diagnostyki medycznej. Fizjoterapia nie powinna jej opóźniać.

Więcej o TMD: National Institute of Dental and Craniofacial Research.